guitar.by

беларусь мая адзіная

1
я нарадзіўся недалёка
ад тых мясьцін дзе жыў пярун
ды закахаўся я глыбока
ў красуню роўную пяру

па сваёй лёгкасьці і стане
і не было мяне мужней
калі яна як ясна пані
хадзіла першай сярод жней

яе праводзіў я да дому
пасьля гулянкі ўначы
і вакол сіняга парому
ўсю ноч пяялі салаўі

2
і прывучыліся мы ў школе
змагацца мужна за сябе
шукаць у сьвеце лепшай долі
што адгукнулася ўва мне

вясновай громнай навальніцай
пяском на высьпе ураньня
і той купальскаю крыніцай
ў якую скокалі штодня

увосень гэта стогі сена
улетку рэчка за вуглом
узімку хата і насеньне
а ўвесну зноў вясновы гром

я паступіў ў асьпірантуру
але калі я паступлю
няхай сабе ў дактарантуру
я сувязі ўсё ж не згублю

з сваёй адзінай роднай мовай
з паэзіяй і чарадой
сваіх прыгожых вершаў новых
з краінай роднаю маёй

3
я пазнаёміўся з другою
ды засталася ты ўва мне
каханай першаю маёю
навекі ў сэрцы і ў вясьне

а тая іншая як стэрва
ўсё грошы грошы а вакол
у мінскім парку цьвілі дрэвы
і я глядзеў стаяў як кол

яна мне падалася сонцам
ды згледзеў потым я падман
які падаўся мне бясконцым
як наш зацягнуты раман

ды вось той жудаснаю ноччу
яна сказала мне даруй
і я ў трамвай апошні скочыў
і не сказаў ёй пацалуй

ды зноўку ўсеўся пісаць вершы
але натхненьня ўжо няма
о дзе той пыл паэта першы
дзе тая вечная вясна

4
але мяне разьмеркавалі
і я прыехаў ў свой куток
што ў снах мне сніўся і сказалі
што трэба мне прыехаць ў срок

і тая лёгкая дзяўчына
што была першай сярод жней
яе ніхто ня знаў з мужчынаў
а толькі веяў ветравей

ужо начальніца калгасу
была яна аб ту пару
і поступ хуткаплынны часу
прысьпешваў прыпавесьць маю

я зразумеў што я кахаю
яе яе адну яе
але чагосьці я чакаю
не падыходжу да яе

5
і вось аднойчы ў цёплы вечар
я падышоў і я сказаў
сваім каханьнем чалавечым
цябе здаўна чакаць я стаў

яна ўсьміхнулася мне сьціпла
і адчыніла дзьверы ў дом
каханьне наша ўжо ня згібла
грымеў вясеньні зноўку гром

слог хороший... вполне. По сюжету "Анну Снегину" Есенинскую напомнило...

Уже вижу поэму в школьной программе, раздел "Сучасная беларуская літаратура"

Потому что в другом разделе ей не место!

Хотя по фамилии Люпасен Вас можно зачислить и в раздел "La nouvelle littérature française"

Слог хорош, несомненно.
Никифора Л.Т. напоминает. )))

Напоминает.
Впрочем, не всегда.


Сонет, в котором мои читатели даны аллегорически в животных образах

Люблю свои великие творенья,
Какие гениально сотворил.
Такую песню я вам отворил,
Которая вкусней клубничного варенья.

Любой полет высокий вдохновенья,
В котором большинство стиховных сил
Черпаю, хоть никто и не просил
Меня написать их ну ни мгновенья.

Поэтому хочу я наконец
Практически буквально аж в последней
Вам строчке посоветовать тако:

Не будьте вы волками из овец,
И, может быть, быть может и в золе дней
Услышите вы радость, не укор.

достойно, автору респект

хромает рифма, но смешно. )))

Senior Lupasin писал(а): Любой полет высокий вдохновенья,
В котором большинство стиховных сил
Черпаю, хоть никто и не просил
Меня напИсать их ну ни мгновенья.

Любой полет высокий вдохновенья,
В котором большинство стиховных сил
Черпаю я, хотя и не просил
Меня никто писАть их ни мгновенья.

С уважением, Х**в Критик.

Слово "написать" выступает в данном стихотворении как проклитика, находясь в метрически слабой позиции; соответственно, никакого ударения в нем вообще нету
Слово "ну" необходимо мне для нагнетания аллитераций и создания оттяжки.
Но я благодарю тебя за конструктивную критику!

А какая рифма хромает, я что-то не понял?

Самая лучшая рифма вот эта:

Senior Lupasin писал(а): яе яе адну яе
...
не падыходжу да яе

Скорее самая точная, чем лучшая